یکی دو پیش‌نهاد دوستانه:

وقت نوشتن حتما" به این‌که آیا می‌تونید با جواب سؤال‌‌ یا بحث‌ای که پیش می‌کشید کنار بیائید یا نه، فکر کنید.
شخصا" زیادی سخت نمی‌گیرم چون همه‌ی این‌ها تبادل نظرها و افکار است حتی اگر به مذاق‌مان خوش نیاید.

و این‌که مدت‌ها پیش هم نوشته بودم:

هيچ‌وقت شده دوستی به‌تون اندرزی بده و شما سخت عصبانی بشيد؟ دفعه ديگه که اين‌جور پيش اومد با خودتون خلوت کنيد. مي‌بينيد که دقيقا" به دليل حقيقتی که در همون اندرز نهفته است اون‌جور برآشفته شديد.

خوب دیگه همین بس از تشعشعات مغزی امروز ما. اگر شما هم چیزی در همین زمینه‌ها به فکرتون می‌رسه بگید زیر همین مطلب اضافه می‌کنم بلکه به دردمون بخوره.

پ.ن. و این‌که کو آن‌چنان کس‌ای که نرنجد ز حرف راست؟

من خیلی خوش‌حال‌ام که خورشید خانم وب‌لاگستان تصمیم گرفته سیگار رو ترک کنه. معرکه‌ست که الان به فکر سلامتی‌اش افتاده و تو سن جوونی داره بدن‌اش رو از مضرات پاک می‌کنه. خلاصه من شدم فن کلاب این خانم گل.

این مطلب رو قدیم‌ها نوشتم در موردش - اگر شما هم می‌خواهید ترک کنید این یکی از سایت‌هائیه که اطلاعات خوب‌ای در مورد ترک اعتیاد به سیگار داره.

یه چیز عجیب اینه که وقتی یکی تصمیم می‌گیره کار مضری رو کنار بگذاره ملت‌ای که اهل‌ ترک اون بساط نیستن اصراری دارن که مجاب‌‌ کنن طرف رو که این کار بی‌خوده و این حرف‌ها. بابا اقلا" یه نفرم که می‌خواد به زندگی‌اش سر و سامون بده چرا آیه‌ی یاس می‌خونید آخه؟ اگر اهل تشویق و ترغیب نیستید اقلا" هیچی نگید بذارید طرف سعی‌اش رو بکنه. این کار همت و اراده می‌خواد. ابدا" باور نمی‌کنم کسان‌ای رو که می‌گن ما نمی‌خواهیم ترک کنیم یا هر وقت بخواهیم ترک کنیم کاری نداره، به سه سوت این کارو می‌کنیم. محاله کسی نخواد ترک کنه ولی این‌که قدرت و اراده‌اش رو داشته باشه یا نه یه حرف دیگه‌ست.

دو دو رو دو دو خورشید خانم ... برو که باهاتیم.

سه‌شنبه شب‌ها تو خونه‌ ما موسوم است به Boys' Night. این شب مخصوص لوس‌ کردن boy خونه‌‌ست. ظهر سه‌‌شنبه خانم خونه خودش رو به سوپر‌مارکت نزدیک محل کارش می‌رسونه و از اون‌جا انواع اغذیه‌جات مخصوص Boy ها رو می‌خره. حالا می‌پرسید اغذیه‌جات boy ها چی‌هست و چه فرق‌ای با اغذیه‌جات girl ها داره؟ باید بگم حسابی فرق فوکوله چون اغذیه‌جات boy ها سرشار از کالری‌‌‌های تو‌خالی و مضر است - از چربی گرفته تا شیرینی.

به هر حال خانم خونه اغذیه‌جات رو که شامل انواع کالباس، چیپس، دسرهای خامه‌‌ای‌، نون‌ تازه، پنیرهای فرد اعلا و یک فروند شکلات سایز خانواده‌ست می‌گیره و سر راه خونه هم سری به مغازه کرایه ویدیو می‌زنه و یک فیلم اکشن مخصوص boy ها اجاره می‌کنه از این قبیل و چند بطری آب‌جوی وارداتی می‌گیره از این قبیل.

خانم خونه با عجله دست‌ای به اتاق نشیمن می‌کشه، دم و دست‌گاه آپارات و پرده‌ی سینمای خونگی رو راه می‌اندازه، اغذیه‌جات رو می‌چینه، و چشم به راه تلفن boy خونه می‌مونه تا به محض رسیدن بره جلوی در و خوش‌آمدش بگه. بقیه‌ شب هم دست به سینه فقط از boy ‌اش پذیرائی می‌کنه.

سه‌شنبه شب‌ها تو خونه‌ ما شب آقای خونه‌ست.

شاهرودی: در ایران به حقوق بشر کاملا" احترام گذاشته می‌شود!
بعله حقوق مردم عادی، بچه‌ها، زن‌ها و حتی مجرمین به طور کامل و از بیش‌تر ممالک دنیا در ایران به‌تر مراعات می‌شود! اگر دشمنان بگذارند البته!
وقاحت رو می‌بینید؟
من دیگه خسته شدم از دست کسان‌ای که می‌گن شاهرودی از جنایات داخل بازداشت‌گاه‌ها، زندان‌ها و سنگ‌سارها بی‌خبره. همیچین چیزی محاله، محال!

پ.ن. این در مورد تمام آدم‌های این حکومت واقعیت داره ... ما که هیچ‌ایم و هیچ‌کاره و به قولی همون جمله‌ی کذائی 'خارج‌‌نشین و خارج گود و خارج‌تر از خارج' خبر داریم چه به سر ملت آوردن و می‌آرن اون‌وقت خودشون اون وسط گود، تو مرکز قدرت، خبر ندارن؟ جل‌الخالق ... ‌این چه‌جور چشم‌بند چاروادارکش‌ای هست که این‌‌طور نه تنها آدم رو کور بلکه کر و عاری از وجدان هم می‌کنه؟

هر کس با حکومت هم‌راه هست خبر داره - همه گناه‌کارن، همه‌شون.
هر کی هم می‌بینه و بی‌تفاوت رد می‌شه گناه‌کاره.

چرا توی ورزش‌گاه (جیم) وقتی یک کسی با اضافه‌وزن زیاد می‌بیینم این‌همه به‌اش نگاه می‌کنیم انگار با نگاه‌هامون به‌شون می‌گیم تو حق نداری این‌جا باشی، تو جات این‌جا نیست، تو زیادی گنده‌ای!

فکر نمی‌کنیم که اون از ماها تازه بیش‌تر حق داره اون‌جا باشه و ورزش کنه و سلامتی‌شو به دست بیاره؟ چرا به آدم‌هائی که یه جوری مشکل دارن اصلا" توجه می‌کنیم؟ چرا این توجه رو انقدر واضح نشون می‌دیم؟

این مسئله رو دیروز توی جیم دیدم و انقدر برای اون آدم ناراحت شدم که حد و حساب نداره. بار اول هم نبود. هر بار یه آدم سنگین‌وزن اون‌جاست این اتفاق می‌افته. موقع رفتن دم گوش‌اش گفتم توجه نکن، کار خودتو بکن چون بلاخره وقتی می‌ری خونه تو توئی و اون‌ها اون‌ها. خندید گفت عادت کردم دیگه.

چرا آخه؟

با آرزوی سال‌ای خوب برای همه‌ شما که به این خانه سر می‌کشید. امیدواریم سال جدید سال رسیدن به آرزوها و موفقیت برای همه دوستان‌مان باشد و سال رفع گرفتاری از مام وطن.

با مهر، ساکنین سرزمین آفتاب

پ.ن. از تمام دوستان‌ای که ای‌میل تبریک فرستاده‌اند یک‌دنیا تشکر می‌کنیم ولو این‌که ای‌میل قله‌ای بوده باشه. همین‌که اسم ما رو یادشون بوده قاطی دوستان‌شون بگذارند یک دنیا برامون ارزش داره.

سارا در نظرخواهی نوشته:

من فکر می کنم شما و منی که توی ایران زندگی نمی کنیم حق نداریم ، بالای وبلاگمون لوگوی من رای نمی دهم بذاریم ، اولا اینکه ما قانونا نمی تونیم رای بدیم ، بعدشم اگر یه مجلس بدتر از این بیاد سر کار توی زندگی روزانه ی ما هیچ تاثیری نداره ولی باور کن ۸۰ میلیون آدم دارن اونجا زندگی می کنند که رابطه مستقیم داره با زندگی شون این که کی رای بیاره ، از شما آدم توقع منطق بیشتری رو داره . یعنی به نظر شما بین ایران آخر دهه ی شصت و ایران سال ۷۹ تفاوتی نیست؟ شاید هم نیست چون اونجا نبودی ، اما من بودم ، فرق هست.

پاسخ دادم:

عرض‌ام به حضور شما که حقیر تا زمان‌ای که تغییر ملیت ندادم ایرانی هستم و محق‌ام هر طور که صلاح می‌دونم در ارتباط با وطن‌ام رفتار کنم. هر زمان من به شما گفتم رأی بدید یا ندید اون‌وقت شما هم حق دارید به من بگید رأی بدم یا ندم. این‌که چه ‌چیز توی وب‌لاگ‌ام می‌نویسم هم باز به خودم بستگی داره و ممنون می‌شم حداقل تو این فضائی که خودم زحمت برپا کردن و راه بردن‌اش رو می‌کشم اجازه بدید هر جور دوست دارم رفتار کنم. اگر شما تو وب‌لاگ‌تون نوشتید من رأی می‌دهم و من اومدم گفتم حق ندارید این رو بگید شما هم می‌تونید در مقابل این‌طور برخورد کنید. اصلا" متوجه هستید همین کار خودتون تا چه اندازه تعیین تکلیف برای دیگری‌ست؟

حالا با دید شما به مسئله نگاه می‌کنم: بنده اون‌جا زندگی نمی‌کنم اما عزیزان خیلی نزدیک‌ام اون‌جا هستند - به اعتقاد من رأی دادن‌ شما باعث می‌شه زندگی اون‌ها روز به روز بی‌ریخت‌تر بشه پس شما 'حق ندارید' رأی بدید یا مشارکت رو تأئید کنید! شنیدن این حرف براتون خوش‌آیند هست؟ لطفا" همون‌طور که دوست دارید دیگری برای شما تعیین تکلیف نکنه شما هم برای دیگری تعیین تکلیف نکنید دوست من.

بعد هم مثل این‌که جدا" باورتون شده رأی مردم به حساب می‌آد ها! :)) دیدید نتایج آرا رو که اعلام کردند؟ اگر به رأی دادن تو این نظام انقدر معتقدید که می‌رید رأی می‌دید پس باید نتایج اعلام شده رو هم باور داشته باشید. اگر همه‌ی ما هم رفته بودیم به این دو تا و نصفی یاران پیزوری خاتمی رأی داده بودیم باز هم اصول‌گرایان رأس کار بودند چون ما با یک دیکتاتوری طرف‌ایم - متوجه هستید؟ رأی دادن و ندادن تو این حکومت توفیری ندارد چون تصمیم‌گیرنده ولی فقیه است. فقط با رأی ندادن می‌تونیم بگیم ما مخالف دیکتاتوری هستیم!

پ.ن. این‌ام لطفا" فراموش نکنید که بسیاری از ایرانی‌ها جون‌شون رو برداشتند و از اون‌جا فرار کردند و لزوما" از کسان‌ای که تو اون آب و خاک هستند کم‌تر حق آب و گل ندارند! در برخی موارد شاید هم بیش‌تر طلب‌ دارند. البته این در مورد من صدق نمی‌کنه ولی در مورد خیلی از کسان‌ای که می‌شناسم این‌طور هست. بد نیست کمی تعدیل کنید دوست من.

انتخابات یعنی انتخاب‌ها
انتخابات یعنی انتخاب‌ها
انتخابات یعنی انتخاب‌ها
انتخابات یعنی انتخاب‌ها
انتخابات یعنی انتخاب‌ها
انتخابات یعنی ...

بی‌بی‌سی: مصطفی پورمحمدی، وزیر کشور:

تاکنون ‪ ۷۱‬درصد نامزدهایی که پیروزی شان در انتخابات مشخص شده، منتسب به اصولگرایانند.
بیش از شصت درصد واجدان شرایط رأی دادن، در انتخابات شرکت کرده اند، این در حالی است که در دور پیشین انتخابات مجلس، ۵۱ و دودهم درصد از واجدان شرایط رأی خود را به صندوق انداختند.

مبارک باشد.

۱. من این فرهنگ زورچپون کردن خبرها رو به ملت نمی‌فهمم. این آسمان دیلی نیوز دیگه گندش رو در آورده. بابا به چه زبونی باید گفت من نمی‌خوام اصلا" از خبرها باخبر باشم، مگر زوره آقای عزیز؟ یک ای‌میل رو فیلتر می‌کنی از سه آدرس دیگه برات لینک خبرها رو می‌فرسته و هر چی هم می‌گی بابا نمی‌خوام، عمو نمی‌خوام یاسین به گوش خر خوندنه!

خسته‌‌ام کردید به خدا! نه این بلکه بیش‌تر ای‌میل‌های فارسی که دریافت می‌کنم همین اوضاعه. دوستانه می‌گی، مؤدبانه خواهش می‌کنی، آمرانه می‌گی، بی‌ادبانه می‌گی ... باز کار خودشونو می‌کنن، از صدتا آدرس و به صدتا اسم باز همون‌‌های تکراری رو برات می‌فرستن. اگر قصد اینه که ملت مطالب‌تون و ای‌میل‌هاتون رو نخونن که همین راه که در پیش گرفتید عالیه. چه جور باید به مغزتون فرو کرد این راه‌اش نیست؟

جدا" فرسوده‌ات می‌کنن بعضی آدم‌ها.

۲. حال و روز توضیح ‌دادن دلایل‌ام برای شرکت نکردن در هیچ انتخابات‌ جمهوری پلید اسلامی رو ندارم. دلایل‌ام جمیع همون‌هاست که همه افراد حامی تحریم گفتن و می‌‌گن. مسئله‌ای اساسی‌ام هم مشروعیت دادن و ندادن به نظام نیست چون اون‌‌قدرها رمانتیک در موردش فکر نمی‌کنم دیگه. اساسی‌ترین مسئله‌ام درد امثال همین انسانیه که تو یه لوگوی زرد کنار وب‌لاگ‌ام نشسته و همین فقط ازش مونده، حداقل تو این فضا.

هیچ اصراری هم ندارم دیگران رای بدن و یا ندن که طومار بنویسم و استدلال بیارم. شاید اگر من‌ام دردم نون و آب بود و تو ایران بودم طور دیگه‌ای فکر می‌کردم (شک دارم البته). درد من حرمت و کرامت و حریم انسان‌هاست و بهای جون‌شون.

همین دیگه فقط در باب انتخابات و دیگه هیچ.

پ.ن. این پی‌نوشت مخصوص آذر: ایهالناس من نمی‌تونم در انتخابات مجلس شرکت کنم ولی اگر می‌تونستم هم شرکت نمی‌کردم! خلاصه من رأی نمی‌دهم و نخواهم داد تا مادام که تو اون آب و خاک بچه‌هامون تو زندان‌ هستن و مادرها و پدرها داغ‌دار!

پ.پ.ن. دوستان سر جدتون هی نگید احمدی‌نژاد بابت تحریم اومد اومد سر کار. احمدی‌نژاد چه با رأی و چه بی‌ رأی مردم سر کار آمد و دقیقا" طفل ناخواسته‌ی خاتمی بود. ندونم‌کاری‌ها، فرصت‌سوزی‌ها، بزدلی‌ها و بی‌فکری‌‌های سیاسی خاتمی و یاران بود که الان این ایام رو شاهدیم. اینو هم من می‌دونم و هم شما - هر چند هم که نخواهید اعتراف کنید و فکرش رو به اون سوراخ سنبه‌ها و گوشه زوایای تاریک مغزتون تبعید کنید. حقیقت وجود داره چه قبول‌اش کنیم و چه نه.

پ.پ.پ.ن. من منتظر نشستم تا انتخابات مجلس و بعدم به سلامتی و میمنت ریاست جمهوری انجام بشه و اوضاع مملکت از این‌ام تخماتیک‌تر و باز ملت راه بیفتن بگن مقصر تحریمی‌ها بودن! این دلایل نخ‌نما شده‌اند - باید دوزاری‌ها رو شست ... نه یعنی چشم‌ها رو باید ... :)

از سایت گویا:

صدای سلطان و صدای آزادی، گامی به سوی تحريم انتخابات، اکبر گنجی

شرکت در انتخابات و فرستادن کانديداهای فعلی اصلاح طلبان به مجلس، مانع تشکيل "مجلسی يکدست و يک صدا" نخواهد شد. "تحريم انتخابات شبه تقلبی سلطانی"، صدايی است در برابر صدای سلطان که بدنبال شرکت گسترده ی مردم در فريضه جهاد دشمن کوب خويش است. به جای بيعت با سلطان، بايد به سلطان گفت: "نه" [ادامه]

پ.ن. من کاری به گنجی و این‌که هدف‌اش چیه و خائنه و مزدوره و هزار صفت نازیبای دیگه که بناست به‌اش بدیم ندارم ... فکر کنید این مطلب رو یه آدم ناشناس نوشته و بی‌حرمتی‌ نکنید.
پ.پ.ن. در همین رابطه نوشته‌ی گوش‌زد و آلوچه‌ خانم (یک و دو) رو هم بخونید. فرجام خیلی خوب نوشته در ارتباط با حرمت یک‌دیگر رو در موقع اختلاف خط نگه داشتن.

روز زن رو به همه‌ی زن‌ها و مردهای گرفتار وطن‌ام تبریک می‌گم.
به امید روزی که انسانیت درمملکت ما هم جای این‌همه نامردمی رو پر کنه و دیگه چنین مواقع‌ای برامون این‌همه معنا به دنبال نداشته باشه.

پ.ن. شب‌ای که قدری قد کشیدیم

گاهی می‌بینم آدم‌‌هائی که خیلی نازنین و مهربون می‌بینم‌شون می‌آن این‌جا و کامنت‌ بدون نشونی (به خیال خودشون البته) می‌گذارن و باز به خیال خودشون هم قصر در می‌رن می‌گن حرف‌‌های گزنده‌‌ام رو زدم و طرف هم نفهمید کی هستم! نمی‌دونم باید قبول کنیم که یه موجود بد داخل همه‌ی آدم‌‌های خوب هم هست که این کارها رو می‌کنه یا اصولا" این آدم‌ها آدم‌های نامهربونی هستن ولی این‌همه زحمت می‌کشن که کسی نفهمه این‌جوری‌اند؟

تا حالا دو سه مورد برام پیش اومده و جدا" این سؤال رو دارم از خودشون می‌پرسم ... چرا این‌طوری؟ چرا آخه؟ خوب اگر حرف و انتقاد دارید بگید با اسم خودتون والله بالله جنبه‌اش رو دارم بشنوم. اگرم بناست فقط بد بگید و قصدتون آزاره که خوب اون‌ام بکنید ولی مجبور نیستید در مواقع دیگه جز همین باشید. خوب بذارید آدم تکلیف‌شو باهاتون بدونه. من از حرف‌ها دل‌ام نمی‌شکنه چون خیلی راحته برام ناشنیده گرفتن و پاک کردن‌شون (که در این مورد هم کردم) ولی از دورنگی بدجوری حال‌ام گرفته می‌شه.

به نظر من پروین اردلان باید برنامه‌های هسته‌ای‌اش رو سریعا" اعلام بکنه و دیگه هم تو آشپزخونه‌اش تا اطلاع ثانوی کیک‌های مشکوک نپزه! چه معنی داره اصلا"!! واقعا" این جماعت زن‌های فعال معلوم نیست به کجا بند هستن و برای کدوم دولت صهیونیست دارن جاسوسی می‌‌کنن! اصلا" همه‌ رو باید ممنوع‌الخروج از خونه‌ها یا از اون‌ام به‌تر آشپزخونه‌هاشون بکنن. در ادامه یه برنامه 'کشک‌تو بساب' و 'بشین سرجات سماق‌تو بمک' هم براشون بگذارند تا از بیخ ارشاد بشن.

زنده‌باد جمهوری اسلامی مرگ بر منافق! دهه!!

پ.ن. ضمنا" ای اهالی غرغروی وب‌لاگ‌آباد ایرانی حالا که بلاگ‌رول درست شده دو خط نامه بنویسید تشکر کنید! ماشالله دست به شکایت‌ کردن‌مون معرکه‌ست اما قدردانی؟ این یک سرویس مجانیه، به‌شون بگید که آگاه هستید از زحمات‌شون اقلا" بابا!

چه جوریه که گاهی می‌دونی یه کاری که داری می‌کنی عاقبت‌اش گند زده می‌شه ولی بازم اون کارو می‌کنی؟ دیشب این اتفاق برای من افتاد ... کلی لیوان‌ و گیلاس شراب مرغوب‌مون رو شستم و روی جاظرفی مثل کوه رو هم رو هم چیدم‌شون که آب‌شون بچکه. تو همون لحظه به خودم گفتم اگر اینا یه جا نریزن نشکنن شاه‌کاره. چرا این فکرو کردم و از کجا می‌دونستم به فاصله‌ی نیم ساعت بازوم گیر می‌کنه به دسته صافی و همه چی یه جا با هم سقوط می‌کنه؟ هنوزم شیشه خورده‌ها کامل محو نشدن با وجود سه بار جاروکشی.

این‌طور قضایا برای شما هم پیش می‌آد؟ که وقتی کاری می‌کنید حدس نزدیک به یقین بزنید که حال‌گیری و افتضاح دنبالشه ولی بازم اون کارو بکنید؟ راستی چرا؟

بعدم می‌‌شه یه چیزائی مثل خوره بخوردتون که کار یه لحظه‌ست رو به راه کردن‌‌شون ولی همین‌جوری ول‌اش می‌کنید تا مثل خوره بخوردتون؟ مثلا" یه لکه روی پیش‌خون آشپزخونه یا وجود یه کارتون کنار اتاق ... می‌شه یه لحظه از شر هر کدوم‌شون خلاص بشی ولی این‌کارو نمی‌کنی و هر بار دیدن‌شون سوهان روحته. شایدم من فقط این‌جوری‌ام.

دوستان مهربان، با پوزش از شما که نگران‌ام بودید حال‌ام خوبه و هم‌چنان سرگرم گذران زندگی هست و هیچ جای نگرانی نیست - دختر هم‌چنان سرش گرم به گردش و مسافرت و ما هم هم‌چنان سرمون گرم به کار (فراوان) و امورات زندگی. روری تو محل کار جدیدش جا افتاده و بسیار هم گل کرده و خدا رو شکر اون استرس اولیه (کار بزرگ‌تر از جنبه‌ آدم!) رفع شده و حسابی برای خودش برو بیا و کیا بیائی به هم زده. من‌ام که (باز) مشغول پروژه جدیدی هستم و کار انقدر زیاد شده که شب‌ها فرصت وب‌گردی دیگه نمی‌مونه. این‌ها رو گفتم که بدونید گرفتاری‌ها از نوع همون‌هاست که خودتون‌ام دارید - با این‌همه از این‌که به فکرم بودید و هستید یک دنیا تشکر می‌کنم و این‌طور محبت‌ها رو هیچ‌موقع سرسری نمی‌گیرم.

باز می‌نویسم. فقط همین‌که ما حال‌مون همگی عالیه و مثل همیشه خونه‌ دل‌مون پر از عشق.

تا بعد.

مهشید در وب‌لاگ زنانه‌ها نوشته:

با دوستم شعله ی ایرانی ، سردبیر مجله ی آوای زن صحبت کردم ، و در کار جمع آوری کمک مالی ، او نیز همراه است، به گفته ی او میتوانیم موقتا از شماره حساب نشریه نیز برای کمک هایی که از راه دور ـ احیانا ـ میشوند استفاده کنیم ( در شرایط کنونی ، باز کردن یک شماره حساب مجزا در خارج از کشور برای این کار وقت زیادی میبرد و کارها باید به سرعت انجام شود ، از این رو از شماره حسابی که فعلا هست ، اگر دوستان مایل باشند ، استفاده میکنیم ) که اگر لازم بود شماره حساب را و چگونگی استفاده از آن را با میل به اطلاع شما خواهم رساند.

شماره حساب بانکی مجله ی آوای زن ، برای ارسال پول از خارج از سوئد :

Bank Account : 99 604200 5685 68

IBAN: SE19 9500 0099 6042 0056 8568

BIC-kod ( Swift-adress ) :NDEASESS

یا میتوانید از این لینک استفاده کنید

لطفا در صورت استفاده از شماره حساب با حروف لاتین قید کنید : اکرم مهدوی ، Akram Mahdavi

لطفا پس از فرستادن پول با میل آدرس زیر تماس گرفته و خبر فرستادن پول و مقدار آن را اعلام کنید تا از رسید آن شما را مطلع کنیم.

mahshid.r@gmail.com

اکرم به خاطر فقر اعدام مي شود

گزارش اختصاصي از پرونده يک محکوم به قصاص - آسيه اميني

‏"پدرم سيلي زد به گوشم و بله را گرفت"! اين تک جمله را در ذهن تکرار و تکرار کنيم! تصويرش کنيم. دختر ۲۰ ساله اي ‏را که قرار است به عقد مردي ۶۸ ساله درآيد. دختر ۲۰ ساله اي که دختر ۷ ساله اي هم در خانه دارد! دختر ۲۰ ساله اي ‏که در ۱۳ سالگي به پسردايي اش داده شد.‏

داده شد! زيرا کدام دختر ۱۳ ساله اي در يک شهرستان دور افتاده مثل اليگودرز، توان انتخاب و اختيار انتخاب همسر ‏دارد؟‎ ‎

اکرم ۳۲ ساله شوهرش را کشته است. پيش از اين که او را به اين جرم، در ذهنمان به دار بياويزيم، بيشتر بشناسيمش.

در ارتباط با اکرم نوشته‌های زیر را بخوانید:

مهشید راستی
سیامک فرهی
پریسا مزینانی
مینا جعفری (وکیل اکرم)

پ.ن. در دو مورد از کمپین‌کنندگان سؤال کرده‌ام که به محض پاسخ اطلاعات مربوطه را در اختیارتان خواهم گذاشت:

۱. راه انداختن حساب پی‌پال تا ساکنین خارج از ایران بتوانند کمک‌های خود را از آن طریق ارسال کنند.
۲. ضمن ‌این‌که امیدواریم به مؤثر بودن این حرکت اگر نشد و نتوانستیم مبلغ کافی را فراهم کنیم کمک‌های ارسالی برای کدام امر خیر دیگری استفاده خواهند شد؟

پ.پ.ن. فعلا" کمک‌هاتون رو به حساب مخصوص‌ای که خانم مینا جعفری وکیل اکرم اعلام کرده می‌توانید واریز کنید:
حساب سيبا به شماره 0302917750001 نزد شعبه مبارزان بانك ملي. خانم مینا جعفری
خانم جعفری یک شخصیت حقیقی و حقوقی کاملا" مورد اطمینان هستند و در مورد امانت این حساب و خانم جعفری هیچ شبهه‌ای وجود ندارد.

پ.ن. فعلا" مثل این‌که حکم یک ماه به تعویق افتاده برای جلب رضایت اولیای دم. باز هم از تماس و دنبال کردن این مسئله خودداری نکنید. کم‌ترین کاری‌ست که می‌تونیم انجام بدیم.

----------------------------------

از رادیو فردا:

عقربه ها با شتاب از روی ثانيه ها و دقايق می پرند؛ و نوجوانی ديگر به طناب دار نزديک و نزديک تر می شود.

بهنود شجاعی، نوجوانی که در ۱۷ سالگی در جريان يک نزاع خيابانی در تهران مرتکب قتل شده بود، اکنون در چند قدمی چوبه دار ايستاده است؛ پس از گذراندن حدود سه سال در زندان.

بنا بر تاريخی که برای اجرای حکم تعيين شده، از عمر کوتاه اين نوجوان اکنون کمتر از ۴۸ ساعت باقی مانده است. چهارشنبه، ساعت پنج صبح، درست يک هفته پيش از روز تولد بهنود، طناب دار گردن او را خواهد فشرد. [ادامه]

از وب‌لاگ سبیل طلا:

برای اقدام فوری ضمن اتشار این ایمیل با شماره های زیر تماس بگیرید و خواستار توقف حکم گردید
زندان رجایی شهر کرج : 4411050_0261 و 4411051_0261
‬ ‫ایران، تهران، میدان پانزده خرداد، قوه قضائیه کشور. تلفن: ۱۱۰۹-۳۳۹۱ (۲۱) ۰۰۹۸ فکس: ۴۹۸۶-۳۳۹۰ (۲۱) ۰۰۹۸ info@dadgostary-tehran.ir

نامه وکیل بهنود به شاهرودی

حماسه ای دیگر ... این بار فرزاد را از اعدام نجات می دهیم

فرزادکمانگر ، معلم کاميارانی ، با ۱۲ سال سابقه ی تدريس ، عضو هيئت مديره انجمن صنفي معلمان کامياران ، عضو شوراي نويسندگان ماهنامه فرهنگي - آموزشي رويان ، عضو هيئت مديره انجمن زيست محيطي کامياران ( ئاسک ) و از اعضاي مجموعه فعالان حقوق بشر درايران است.

فرزاد ، در مرداد ماه سال ۱۳۸۵، بدون هرگونه اتهامي ، دستگير و در زندانهاي اوين و رجائي شهر تهران و بازداشتگاه هاي اطلاعات کرمانشاه و سنندج ، تحت شديد ترين شکنجه هاي جسمي وروحي قرار گرفت که شرح آن در رنج نامه ی او مکتوب است . در پانزدهمين ماه بازداشت ، دردادگاهي غير علني و مغاير با قانون که فقط 7 دقيقه به طول انجاميد ، این معلم نازنین عليرغم تبرئه از تمامي اتهامات نارواي پيشين ، نه تنها آزاد نگرديد ٬ بلکه بدون هرگونه سند و مدرکي به عضويت در يکي از گروههاي معاند نظام متهم گرديد و مجرم شناخته شد و به دلیل جرم ناکرده ، محکوم به اعدام شد .

صحبت از آزاد مرديست که نه کوه را ميتوان به استقامتش تشبيه نمود ، نه خورشيد را به نورافشانيش و نه دريا را به بيکرانگي اش . با اين همه ، بالا نشينان ، تيشه ميزنند قامت کوه را و پنهان ميکنند پنجره خورشيد را تا در همين سياهي ها ، مدفون کنند دريا را در کام خشک زمين .مگر ميشود بر دامنه کوه نشست و فرو ريختنش را تماشا کرد ؟ مگر مي شود در سياهي ماند و خورشيد را ازياد برد ؟ مگر مي شود کوير را طي کرد بي آنکه اميد رسيدن به دريا باشد؟ نه ، نميشود . مانيز از بین می رویم زير بار فرو ريختن کوه ، گم مي شويم در شبهاي تاريک و بلند بي فردا و هلاک مي شويم تشنه در امتداد سراب . بايد فکري کرد براي او ، براي من و براي ما .

با تو هستم . تویی که هنوز مي توان ديد بيداري وجدانت را در رد اشکي که بر گونه هايت هميشگي است ، در فريادي که بر سکوت معنا دار نوشته هايت طنين انداخته و در دستاني که با تمام جراحت هايش باز هم دستان نيازمندان را به گرمي مي فشارد . فرزاد ، مردي ازتبار باران ، محکوم به مرگ است . بر ماست که خاموش ننشينيم و همچون هميشه يکصدا فرياد شويم . روز ۱۲ ارديبهشت ، بهانه زيبائي است براي دوباره يکي شدن . بيائيد يکدل و يکزبان با اعلام اين روز به نام روز " همبستگي با معلم رنجديده فرزاد کمانگر " حمايت خود را از اين آزاد مرد به نمايش بگذاريم وتا لغو حکم اعدام وي ، از پاي ننشينيم ....

بي شک ٬ هيچکداممان روز ۱۰ بهمن را از ياد نبرده ايم . روزي که وبلاگ نويسان ايراني در يک اقدام هماهنگ و قابل تحسين اسم وبلاگ خود را به "۱۰ بهمن روز همبستگي با دانشجويان زنداني " تغيير نام دادند و اين اقدام باعث شد که دانشجويان زودتر آزاد شوند . حال يک بار ديگر به حمايت شما عزيزان نيازمنديم و اين بار براي همبستگي با معلم دربند فرزاد کمانگر . از همه شما دوستان عزيز مي خواهيم که حمايت خود را از ما با گذاشتن کامنت در وبلاگ اعلام داريد تا حمايت شما از ما در وبلاگ اعلام شود.

روز ۱۲ ارديبهشت (روز معلم ) را روز همبستگي با فرزاد کمانگر مي ناميم و از همه وبلاگ نويسان آزادي خواه و آزادانديش مي خواهيم براي حمايت از فرزاد در اين روز اسم وبلاگشان را به " ۱۲ ارديبهشت روز همبستگي با فرزاد کمانگر " تغيير نام دهند . باشد که در طی این حرکت ستودنی عزیزی از بند رها گردد و به آغوش خانواده باز گردد .

کمپین همبستگی با فرزاد کمانگر

اعلام حمایت خود را به این آدرس ای ـ میل نمایید .

12ordibehesht@gmail.com

از وب‌لاگ حمایت از عابد توانچه:

دادگاه انقلاب استان مرکزی بعد از احضار مجدد عابد توانچه برای حضور در ساعت 8 صبح روز 27/1/87 در پایان جلسه ای که تا ساعت 12:45 دقیقه به طول انجامید ، حکم 8 ماه حبس تعزیری را حضورا به وی ابلاغ کرد و به وی بیست روز مهلت جهت درخواست تجدید نظر داده شد. این در حالی است که عابد توانچه امکان دفاع از خود و یا حضور وکیلش در جلسات دادگاه را نیافته است . بدین منظور برای حمایت از این فعال سیاسی و جلوگیری از اجرای حکم وی همه ی تلاش خود را به کار خواهیم بست . در این راه نیازمند حمایت همه ی کسانی هستیم که به حقوق بشر و برخورداری از آن احترام می گذارند و باور دارند زندان پاسخ هیچ اندیشه ای نیست ...

از سایت کمپین نجات فرزاد کمانگر:

فرزاد کمانگرتنها يک معلم بود عاشق محرومترين دانش آموزش، يک فعال حقوق بشري که حرمت انسانها را تقوي خود نمود ، بالاخص وضعيت زنان را سند مسجل نقض حقوق بشر خواند، معتادان را بيماراني نيازمند دانست و به همت خود صدها بيمار را درمان نمود ، روزنامه نگاري بود که از واژه عشق قلم فرسائي مينمود ، او روحيه لطيف خود را در حمايت از محيط زيست و طبيعت پيرامونش متبلور نمود ، خشونت را محکوم مينمود. اما اکنون سرکوبگران بيش از 19 ماه است که او را به جرم دگرانديشي و حق طلبي به مسلخ برده اند، شکنجه هايي قرون وسطايي نموده اند که انسانيت را توان بازگو نمودنش نيست . در 2 دقيقه و 20 ثانيه او را بدون هيچ مدرکي ، پس از ماهها شکنجه ، تنها در تداوم پشت پرده هاي سياسي به مرگ محکوم نمودند ، فرزاد قهرمانانه و سرافراز در بيدادگاهش سرود خواند.

آزادگان ، به نام انسانيت و به نام آزادي با امضاي اين اعتراضيه که به افکار عمومي ، رسانه ها ، سازمانهاي مدافع حقوق بشري و تشکلات قضائي جمهوري اسلامي ارسال خواهد گشت . لغو حکم غير انساني اين آزادمرد آزادانديش و آزادي بي قيد وشرطش را خوستار شويد.

>

گزارشگران بدون مرز از روزنامه نگاران،وب نگاران و مدافعان حقوق زنان حمايت مي کند:

گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام مي کند : "هر روز تعداد بيشتری از زنان روزنامه نگار، مدافع حقوق زنان، وبلاگ نويس و حتا کاربران ساده اينترت برای دفاع از حقوق خود، از سوی دولت های سرکوب گر و گروه های مذهبي، تهديد و سرکوب مي شوند. از هر روشي برای سد کردن تلاش زنان در طرح حقوق خود استفاده مي کنند : تعقيب قضايي، زنداني کردن، خشونت، تهديد به مرگ.

امروز وظيفه ماست که از زنان و مرداني که خواهان آزادی بيان برای دفاع از حقوق زنان هستند، دفاع کنيم. اين موضع نبايد به يک امر ممنوعه بدل شود. نبايد پذيرفت که در سال ٢٠٠٨ برای دفاع علني و آزادنه از حقوق زنان، انسان ها زنداني شده و يا به مرگ تهديد شوند. "

در ايران وب نگاران فمينيست، تلاشگران آزادی بيان هستند، از اينترنت برای ابراز آزادنه ی نظرات خود و فرار از سانسور سود مي جويند، آنها هر روز فعالتر و تعدادشان بيشتر مي شود. اما آنها نيز در تير رس دولت رييس جمهور محمود احمدی نژاد قرار دارند. دريک سال گذشته بيش از چهل فعال زن دستگير شدند که ٣٢ تن از آنها روزنامه نگار و وب نگار بودند. آنها در خيابان های تهران برای طرح خواسته هايشان تجمعي مسالمت آميز برگزار کرده بودند و سپس اين جنبش اعتراضي را در وبلاگ ها و نشريات اينترنتي خود پي گرفتند. تقريبا همه ی اين زنان تحت تعقيب قضايي قرار دارند، در دادگاه ها به زندان و شلاق محکوم شده اند و با سپردن وثيقه آزاد هستند. برخي از آنها چندين هفته زنداني شده اند. وزير اطلاعات در فروردين ماه سال جاری جنبش زنان را به " براندازی" و " وابستگي به خارج" متهم کرد.

٨ بهمن ماه، پروانه انتشار نشريه وزين زنان به اتهاماتي چون " به خطر انداختن سلامت روحي، فكري و رواني مخاطب و "سياه ‌‌نمايي وضعيت زنان در جمهوري اسلامي" از سوی هيات نظارت بر مطبوعات لغو شد. ده ها تن از زنان همکار اين روزنامه نيز به صف بيکاران پيوستند. زنان نخستين قرباني توقيف نشريات نيز به شمار مي روند. از سوی ديگر در آخرين اقدام عليه زنان، ماموران امنيتي در تاريخ ١٣ اسفند ماه مانع خروج پروين اردلان وب نگار فمينيست و همکار سايت تغییر برای برابری، يکي از سايت های مدافع حقوق زنان،از کشور شدند. وی برای دريافت جايزه خود به کشور سوئد مي رفت. بنیاد اولاف پالمه جايزه حقوق بشر ۲۰۰۷ خود را به اين روزنامه نگار اهدا کرده است. پروين اردلان همجون ديگر همکارانش، بارها از سوی مقامات قضايي و امنيتي احضار و مورد بازجويي و بازداشت قرار گرفته است. در فروردين سال جاری از سوی شعبه شش دادگاه انقلاب اسلامي تهران به اتهام "تبانی و اجتماع جهت بر هم زدن امنیت کشور" به شش ماه زندان قطعي و دوسال نيم زندان تعليقي، برای شرکت در تظاهرات ٢٢ خرداد ١٣٨٥در تهران، محکوم شده است. در اين تظاهرات مسالمت آميز که از سوی نيروهای انتظامي به خشونت کشيده شد و ده ها تن بازداشت شدند، بر روی پلاکارد های زنان نوشته شده بود " ما زنيم، انسانيم، اما حقی نداريم و حقوق زنان حقوق بشر است."

در افغانستان يک مرد برای دفاع از حقوق زنان در خطر اعدام قرار دارد. سيد پرويز کامبخش که از تاريخ ٥ عقرب (آبان) ١٣٨٦ در بازداشت بسر مي برد، از سوی دادستا ن(سارنوالی) متهم به " در اختيار داشتن و انتشار مقاله ای کفر آميز " شده بود. روزنامه نگار جهان نو، نوشته ای به نام "آیات زن ستیز در قرآن" را از روی سايت های اينترنتي برگرفته است. اين روزنامه نگار جوان در تاريخ ٢ دلو (بهمن) ١٣٨٦ از سوی شعبه امنيت عامه دادگاه ابتدايي ولايت بلخ، به شکل غير علني و بدون حضور وکيل مدافع به اتهام " اهانت به دين اسلام و پخش مقاله ای کفرآميز" به اعدام محکوم شد. اين حکم با اعمال فشار از سوی شورای علمای بلخ صادر شده است.

در اين کشور محافظه کاران مي گويند که تعداد زنان در رسانه های تصويری محلي زياد است و در پي آن هستند تا قانوني برای" رعايت ارزشهای و پوشش اسلامي" به تصويب رسانند. در ماه دلو (بهمن) سال جاری افراد ناشناسي که خود را نماينده طالبان معرفي مي کردند، سه روزنامه نگار زن افغان را در شهر مزار شريف، تهديد به مرگ کردند. اين افراد به يکي از اين روزنامه نگاران گفته بودند " اگر به کار در تلويزيون ادامه بدهي ما همه ی خانواده ات را اختطاف( ربوده) مي کنيم." عليرغم درخواست و مراجعه اين روزنامه نگاران به مقامات مسئول ولايتي و امنيتي، اما آنها از محافظت پليس برخودار نشدند. در آخر نزديک به يک سال پس از قتل ذکیه ذکی يکي از چهره های برجسته ی روزنامه نگاری مستقل افغانستان، هنوز پليس نتوانسته است که قاتلان او را دستگير کند. مدير راديو صدای صلح به دفاع از حقوق زنان معروفيت داشت.

در هند تسليمه نسرين دوباره و از اواخر نوامبر ٢٠٠٧ تحت حمايت پليس زندگي مي کند. وی برای نوشته هايش که نقض حقوق زنان را به نام اسلام، افشا مي کند، بازهم مورد تهديد قرار گرفته است. نيکلا سرکوزی رئيس جمهور فرانسه در پايان ماه ژانويه ٢٠٠٨ و درپي سفر رسمي اش به هند قرار بود، شخصا نشان سمون دوبوار( نشان عالي فرانسه برای شجاعت در دفاع از حقوق زنان) را به وی اهدا کند، اما با اکراه مقامات هند که از سوی گروه های افراطي مسلمان تحت فشار قرار دارند. اين ديدار لغو شد.

در مصر نوال سعداوی نويسنده معروف و بنيان گذار انجمن عرب برای همبستگي زنان، از سوی دستگاه قضايي تحت تعقيب قضايي قرار گرفت و مجبور به ترک کشور و اقامت در اروپا شده است.

در آرژانتين مورد کلوديا آخونا روشنگر وضعيت مدافعان حقوق زنان است. اين روزنامه نگار که سردبير ی يک آژانس خبری آنلاين به نام واخا (VACA) و روزنامه ای به نام مو (MU)را بر عهده دارد. پس از انتشار کتابي در باره وضعيت زنان خود فروش در خيابان های بوئينس آيرس و روشنگری در باره ی دست داشتن برخي از مقامات کشور در شبکه های فروش اين زنان، از ماه ژوئيه از سوی پليس مورد آزار و اذيت قرار گرفته است. اين روزنامه نگار اعلام کرده است که ماموران پليس همه مراجعان به دفتر کارش را مورد کنترل و شناسايي قرار مي دهند.

گزارشگران بدون مرز انجمن بين المللي دفاع از روزنامه نگاران زنداني و آزادی مطبوعات بر مبنای اصل ١٩ اعلاميه جهانی حقوق بشر است

برای اطلاعات بيشتر:

www.rsf.org

www.rsf-persan.org

persan@rsf.org

ظهر امروز مسئولان زندان رجايي شهر کرج ، زنداني سياسي بابک دادبخش را که در چهل و ششمين روز اعتصاب غذا و درحالي که در آستانه مرگ بود ملاقات نمودند و با اعلام موافقت با تمامي خواسته هاي وي و حتي اعطاي امتياز تشويقي انتقال نامبرده به زندان شهر خود(اردبيل) پايان اعتصاب غذاي وي را خواستار شدند. [منبع خبر]

ساکت ننشینیم.

اگر از دیروز سری به این خونه کشیده باشید حتما" مطلب ستون بغلی رو دیدید. یک نفر هست که ما شاید بتونیم برای زنده موندن‌اش تلاش کوچک‌ای بکنیم. به پیش‌نهاد کانون وب‌لاگ‌نویسان (پن‌لاگ) به مدت یک هفته اسم وب‌لاگ‌هامون رو عوض کنیم به 'مهرنهاد را آزاد کنید'. اگر بلد نیستید اسم وب‌لاگ‌تون رو عوض کنید هم مهم نیست مطلب آخرتون رو در این باره بنویسید و یک‌هفته به روز نکنید. لوگو و وب‌لاگ حمایت رو هم خود پن‌لاگ در دست تهیه داره و به محض حاضر شدن خبرمون می‌کنند. اگر براتون کوچک‌ترین امکان‌ کمک هست دریغ نکنید. یعقوب مهرنهاد یک وب‌لاگ‌نویس هم هست و حداقل‌اش اینه که در عین گرفتاری یک هم‌کار در حد توان‌مون به‌ دادش برسیم. لیست ارگان‌های حقوق بشر رو که از قبل داریم و خود پن‌لاگ هم احتمالا" لیست‌ای منتشر می‌کنه. به این‌ها یک ای‌میل بفرستید و در جریان قرارشون بدید تا مسئله رو تعقیب کنند (می‌تونید به این‌جا تو ای‌میل‌تون لینک بدید تا این ارگان‌ها توضیح انگلیسی‌‌اش رو بخونند). فکرش رو بکنید که اگر بتونیم قدم‌ای در راه نجات جون این جوون برداریم چه قدر حس خوب‌ای خواهیم داشت؟ برای دل خودمون که می‌تونیم خوب باشیم اگرنه به خاطر دیگری و دیگه این‌که سه تا بچه‌ی کوچک تو خونه چشم به راه پدرشون هستند.

پ.ن. و بلاگ‌فا بی‌پای‌بند به اصول وب‌لاگ مهرنهاد رو پاک کرده ... گویا اصلا" چنین آدم‌ای نبوده. تف
و یک زندانی دیگر در آستانه‌ی مرگ با لب‌های دوخته - بابک دادبخش ... شاید او هم هرگز نبوده ... شاید ما دچار توهم‌ایم که این حکومت دارد دانه دانه بچه‌های ما را می‌خورد. همه متهم‌ایم الا کسانی‌ای که احکام را صادر کرده‌اند. تف

شاید اگر روزی سراغ بچه‌‌مان، به در منزل خودمان آمدند باور کردیم.

پ.پ.ن. آدرس وب‌لاگ مهرنهاد رو به من اشتباهی داده بودند که تو متن درست کردم. بلاگ‌فا سایت رو حذف نکرده و من بابت این اشتباه از بلاگ‌فا عذرخواهی می‌کنم.
ضمنا" وب‌لاگ حمایت از مهرنهاد توسط پن‌لاگ درست شده و لوگوی مربوطه هم همان‌جاست اگر می‌خواهید استفاده کنید.

پ.پ.پ.ن. ابراهیم مهرنهاد برادر کوچک یعقوب دست‌گیر و به نقطه‌ نامعلومی منتقل شد. به گزارش آژانس خبری تفتان در زاهدان و به نقل از آسمان دیلی نیوز

پ.پ.پ.پ.ن. ظهر امروز مسئولان زندان رجايي شهر کرج ، زنداني سياسي بابک دادبخش را که در چهل و ششمين روز اعتصاب غذا و درحالي که در آستانه مرگ بود ملاقات نمودند و با اعلام موافقت با تمامي خواسته هاي وي و حتي اعطاي امتياز تشويقي انتقال نامبرده به زندان شهر خود(اردبيل) پايان اعتصاب غذاي وي را خواستار شدند. [منبع خبر]

آری به اتفاق می‌توان جهان گرفت - ساکت ننشینیم.

به این عکس خوب نگاه کنید. یک جوان فعال سیاسی ۲۸ ساله بلوچ، با همسر و سه فرزند (که آخرین‌شان بعد از دست‌گیری پدر چشم به دنیا گشوده). می‌توانیم به یعقوب به چشم یک فعال سیاسی نگاه نکنیم، می‌توانیم به‌ او به عنوان یک انسان، یک پدر، یک جوان، یک فرزند، یک برادر، یا حتی یک وب‌لاگ‌نویس نگاه کنیم ... استحقاق هیچ‌کس مرگ‌ای این چنین نیست خاصه اگر تنها جرم‌اش گشودن دهان و اعتراض به بی‌عدالتی بوده باشد. خبر را بخوانیم و اگر وجدان‌مان تلنگری خورد اعتراض کنیم:

قوه قضاییه حکم اعدام یعقوب مهرنهاد را تایید کرد

عليرضا جمشيدی، سخنگوی قوه قضاييه جمهوری اسلامی، روز سه شنبه در يک کنفرانس مطبوعاتی خبر صدور حکم اعدام برای يعقوب مهرنهاد روزنامه نگار و فعال حقوق مدنی، به دليل آنچه که «ارتباط او با گروه جندالله» اعلام شده است تاييد کرد.

به گزارش خبرگزاری رويترز، آقای جمشيدی اين گزارش را که يعقوب مهر نهاد به دليل فعاليت های دانشجويی و روزنامه نگاری اش به مرگ محکوم شده است، رد کرد.

او با بیان اینکه اين حکم «قابل تجديد نظر» است، جزيياتی درباره اقدامات آقای مهرنهاد که منجر به محکومیت او شده است ارائه نکرد.

خويشاوندان يعقوب مهرنهاد می گويند که دادگاه او در دی ماه گذشته بدون حضور هيات منصفه، وکيل مدافع و خانواده او برگزارشد.

در ارديبهشت سال ۱۳۸۶ پس از بروز پاره ای از درگيری های در استان سیستان و بلوچستان که بخشی از آن به گروه جندالله به رهبری عبدالمالک ريگی، نسبت داده شد، نيروی انتظامی این استان اقدام به بازداشت تعدادی از افراد کرد که در ميان آنها چند تن از فعالان حقوق بشر و روزنامه نگاران نيز به چشم می خوردند.
آقای مهرنهاد بيش از پنج ماه در بازداشتگاه های وزارت اطلاعات به سر برده و پس از آن به مدت دو ماه بدون هيچ حکمی در زندان مرکزی زاهدان زندانی شد.

گزارش ها حاکیست که پس از مدتی تعدادی از بازداشت شدگان آزاد شدند، اما يعقوب مهرنهاد به اتهامی که از سوی مقامات قضايی همکاری با گروه عبدالمالک ريگی مطرح شد، همچنان در بازداشت باقی ماند.

بر اساس اين گزارش ها، آقای مهرنهاد بيش از پنج ماه در بازداشتگاه های وزارت اطلاعات به سر برده و پس از آن به مدت دو ماه بدون هيچ حکمی در زندان مرکزی زاهدان زندانی شد.

مرتضی سنی ياری، از فعالان حقوق مدنی در استان سيستان و بلوچستان، پيشتر در اين مورد به راديو فردا گفته بود: «آقای مهر نهاد به همکاری با گروه های مسلح و گسترس خط مشی اين گروه ها از طريق فعاليت در انجمن جوانان صدای عدالت متهم شده است.»

اگرچه آشکار نيست که يعقوب مهرنهاد اين اتهامات را پذيرفته است يا نه، اما به گفته نزديکان او و فعالان حقوق مدنی استان سيستان و بلوچستان، فعاليت انجمن صدای عدالت به موضوعات مربوط به حقوق بشر استان سيستان و بلوچستان محدود بود.

به گفته آقای سنی ياری، «جوانان فعال در انجمن صدای عدالت در زمينه آگاهی بخشی به زنان وکودکان فعاليت چشمگيری داشتند و از جمله به مناطق محروم اين استان سفر می کردند و با خانواده های زنانی که اقدام به خودسوزی کردند، گفت و گو می کردند.»