سلام هاله جان، ...عزیزم،من دلم می خواست کاری رو شروع کنم، ولی اولا که نامه نوشتن احتیاج به زبان انگلیسی خوب داره که من کمی بیلمیرم، و پتیشن درست کردن و این کارها هم احتیاج به کار فنی و حرفه ای داره ، که اون هم من بیلمیرم!؛)) خلاصه برای اینه که وقتی چیزی می شنوم اول از همه میام اینجا، چون تو زن عمل هستی، و دلسوزی و مهربونیش رو هم داری، البته من به عنوان پیشنهاد گفتم و باز هم میگم منظورم تعیین تکلیف نبود، و خودم هم حاضرم که هر کاری از دستم بر بیاد انجام بدم، و کاملا هم می دونم که وقت تو هم به اندازه کافی تنگ هست، اینها رو گفتم که سوء تفاهم نشه، اگر گاهی اینطوری می نویسم...البته در این باره حرکتی شروع شده، اینجا رو ببین: http://www.puyeshgaraan.com/Pasargad/Pasargad_Main.htm

به پست قبلیت هم در این باره لینک میدم.

امیرو جان، خبر چینی کاریه که در هر اوضاع و احوالی میشه انجامش داد!؛)))

دوباره سلام
چرا اینجا انقدر سوت و کور شده؟ بقیه کجان؟

سلام هاله جان!
ببخشید که اصلاً ربطی نداره. اما نمی‌دونم چرا انقدر دل‌خور شدی؟! منظورم آن کامنت است. درست است که من باز هم تند رفتم، اما انقدر دل‌خوری نداشت که!! گاس هم داشت. به هر حال این‌که من از این موضوع خیلی ناراحت بودم و اصلاً لحن نوشته‌ات را هم متوجه نشدم. خریت است دیگر. از بورژازی هم بدم می‌آید، همین! دیگر این‌که وقتی آدم نظر می‌دهد که تعیین تکلیف نمی‌کند. می‌کند؟!
از پست قبلی‌ات خیلی خوش‌حال شدم. امیدوارم به دل نگرفته باشی.
موفق باشی.

نسرین بسیار عزیزم سلام
من هم از دوباره بودن در جمع شما دوستان خوبم بسیار خوشحالم. میبوسمت خانومی:*
امیر جان شاید وقتی دیگر. اما واقعا حیف شد.
منوچهر جان کاش بودی با هم میخوردیم. بخصوص از نون سنگک برشته و ترحلوایی که به سفارش دوستی آوردم که ۱۸ سال است رنگ ایران را ندیده.
راستی... دوستان درسخوان باسواد... کسی شعر کتاب فارسی شونصد سال پیش رو که توش میگفت:... ای که ناهید را تو آوردی... ماه و خورشید را تو آوردی.... رو بلد نیست به من بگه؟ صواب داره به جون امام حسین!

سلام
منم هستما

to webloge baily o man ye tabligh didam be esme blognews. hads mizanam ye chiz shabihe khabarchin bashe.

پروین جان
خوشحالم که دوباره می بینمت ... جات حسابی خالی بود :)

سلام خانمی:که "تیلا خانم گرد و قلمبه "و "شبی خانم مشغول" خبرچینی !! میکردن.....هوووو م م م م....اونا خودشون میدونن من از چی دارم حرف میزنم:))))))).

پروین خانم جان:باور کنید من اون کامنت رو ندیدم .....حتی چندین بار هم سراغتونو از مهربون گرفتم.....خیلی افسوس میخورم:( .بخصوص که گویا قصور از من بوده....
بهرحال باز خوشحالم که اینجائید:)).
فعلآ.....

راستی، حالا که دختر خوبی هستی، بذار یک خبر خوب بهت بدم: همین روزها یک لینک‌کده‌ی مجهز به چند زبان راه می‌افته. دستپخت اسد است. البته درگوشی گفتم کسی نشنوه ها:)

------ پاسخ ------

به قول فرنگی‌ها: I can hardly wait! دیگه آشی که دست‌پخت اسد‌ آقای ما باشه معلومه چه شود.

سلام هاله جان. غر زدن نیست. ما همه این رفتن را تایید کردیم. این‌ها فقط دل‌‌تنگی‌ست. آن‌هم به مقداری زیاد. خیلی زیاد...

هاله جان ایندفعه باید خودت آستینی بالا بزنی:)
گذشته از شوخی، برای تو و گوشزد یک توضیحکی نوشتم در این باره. توی وبلاگ خودش. فکر هم نمی‌کنم بچه‌های خبرچین بخواهند یک وبلاگ دیگر درست کنند، چون من خودم این پیشنهاد را داده بودم. کلاً برای‌مان مسئله‌ی مهم این بوده که رفاقت‌مان گرم و گرم‌تر بشود که از قضا همین‌طور هم شد. دوستان خوبی هم پیدا کردیم که یکی‌اش خودت.
از حسن نیتی که داری تشکر می‌کنم دوست من. با هر لحنی که بنویسی، مهربانی‌هات را می‌شود در میان خطوط خواند.
با مهرِ؛

------ پاسخ -------

باشه مجید جان، هر طور صلاح می‌دونید. بخصوص این‌که همون‌طور که گفتی من از توافق‌های داخل گروه بی‌اطلاع‌ام. به هر حال ما همگی به خبرچین معتاد شده بودیم و برای‌مان دل‌ کندن سخت است. به امید این‌که این درسی باشه از هم‌راهی و هم‌دلی برای همه‌ی کارهای گروهی. (و صد البته گله‌‌ای نبود، فقط غرغری مختصر :)).

منم تو کارش موندم!!! حالا درسته میگفتن خبرچین هیزم کشه! ولی این خبرچین یه چیز دیگه بود، نمیشه یکی پیدا بشه یه حرکتی در راستای خبرچینی بکنه؟

بنده در این میان کاملا بی تقصیرم!!!
خبری هم از هیچی ندارم اما وقتی هاله خانوم میگه دوباره یه کاری بکنید خوب یعنی باید یه کاری بکنید دیگه دوباره. باریکلا بچه های خوب!