خطر در چند قدمی‌ست و واقعی

خوب بحران غنی‌سازی اورانیوم هم که به نظر به مراحل حاد رسیده و روز به روز هم شدیدتر می‌شود. چاره‌ی دنیا در مقابل این معضل چه باید باشد؟ من هم مثل اکثر ایرانی‌ها مخالف هر نوع راه‌حلی که آزاری برای مردم داشته باشد هستم. براستی اما چه باید کرد؟ چه طور می‌بایست این قوم وحش را، به خاطر امنیت مردم بی‌چاره‌ی ایران و بقیه دنیا، آرام کرد؟ همین‌که ما روی به سمت آسمان، از ظلمی که بر ما می‌رود یا بناست برود وامصیبتا سر دهیم کافی‌ست؟ یا یک قدم فراتر، به طرف شهامت، برداشته و 'مرگ بر آمرائیل' ای هم سر بدهیم؟

از همه‌ی شما می‌پرسم، چه آن‌ها که می‌گویند آمریکا بریزد درو کند، چه آن‌ها که می‌خواهند سایت و پتشین علیه جنگ راه بیندازند، چه آن‌ها که موافق تحریم بر علیه ایران هستند و چه آن‌ها که مخالف آن، چه آن‌ها که می‌گویند برویم جلوی ارگان‌های حقوق بشر بست بنشینیم و چه آن‌ها که فقط نظاره‌گر این انفجار هستند.

صورت مسئله را باید دریافت و سریع. چه بایدمان کرد؟

در کنار هر راه دیگری که می‌رویم، طومار و سایت ضد جنگ و بست نشستن جلوی ارگان‌های حقوق بشر و ... نباید غافل از مسئولیتی که حکومت در ایجاد این بحران داشته، بود. به اعتقاد من روی طلب‌کاری سوی ایجاد‌کنندگان این بحران باید گرفت. حال چه‌گونه؟ آیا می‌توان کاری کرد که همه‌ی ما، چه در ایران و چه در هر کجای دیگر، بتوانیم دوشادوش جلوی این فاجعه را بگیریم؟

پ.ن. نکته‌ این است: اگر خودمان کاری نکنیم برای‌مان می‌کنند و پیامد‌ش در هر حالت گریبان ما را می‌گیرد. به‌تر نیست سهمی در روند آن‌چه بناست بر ما برود داشته باشیم؟






talk is cheap but it s all we can do




رسوا خیلی خوشحالم که سابقا با هم هموطن بودیم وحالا دیگه نیستیم ! بهتره نوشته بیندیش رو با دقت بخونی




رسوا جان پاکستان که داره و کسی هم اصلا متعرضش نشد و نمیشه سطح سوادش بالاتر از ماست یا آمار مرگ و میر کودکانش کمتر از ماست. کره شمالی چی؟ قضیه اینقدرها هم ساده نیست.




سخنی با ان دسته از هموطنان سابقم که داشتن بمب اتمی را ْحق ْ خود میدانند و ْ غرور ملی ْ شان بدون بمب اتم جریحه دار میشود :
بله عزیزان شما هم ْ حقْ دارید مثل اسرائیل بمب اتم داشته باشید اما پیش از ان باید به ْ حقوق ْ دیگرتان برسید.باید سطح علمی صنعتی و بهداشتی مملکت را به اسرائیل برسانید.باید مرگ و میر نوزادان را از ۴۲ در هزار به ۷ در هزار مانند اسرائیل برسانید.باید درامد سرانه فردیتان را از ۸۱۰۰ دلار در سال به ۲۲۲۰۰ دلار در سال مانند اسرائیل برسانید.بله دوستان عزیز روزی که ۴۰% مردم ایران زیر خط فقر نباشند شما هم ْ حقْ پیدا خواهید کرد.تا ان روز ْ شمشیر در کف زنگی مست ْ جز انهدام و خونریزی نتیجه ای برای هیچکس نخواهد داشت.




مردم ما خسته از شورش و انقلابند دوستان. مردم داخل ایران دلشان امید و زندگی میخواهد. من گمان نکنم مردم ایران تحریم را تحمل کنند اما راه حل های انقلابی هم به دموکراسی ختم نمیشود که اگر میخواست بشود تا حال شده بود... شاید وقوع جنگ قریب الوقوع است




هاله‌ي عزيز!
بعد از مدت‌ها دوري از وب‌لاگ‌ستان وسوسه شدم تا در مورد سوآل بنویسم.
راه حل در یک کلمه کوچک خلاصه شده است:"انقلاب" و تغییر بنیادي و ریشه اي. اما این که چگونه و کي "انقلاب" صورت مي گیرد پاسخي نیست که کسي یا کساني در جهان بدانند.
بزرگ ترین مشکل مردم ایران نداشتن اپوزیسیون واحد و جبهه ي متشکل براي نجات ایران است. کساني که براي وحدت و انسجام مي کوشند در این مسیر حرکت مي کنند و کساني که با خودخواهي یا خودفروخته گي یا عامل مستقیم حکومت بودن ... تفرقه و تشتت را دامن مي زنند و اجازه نمي دهد جبهه ي متحدي براي نجات این سرزمین تاعون زده تشکیل شود تیغ دیگر قیچي هستند که شاهرگ مردم را نشانه گرفته است. قیچي که تیغه ي دیگرش حکومت است.




من معتقدم که ما مهره های کوچکی هستیم که قادر به انجام هیچ کاری نیستیم و ابرقدرتهایی که پشت پرده هستند در آخر هر آنچه رو که میخوان همیشه بر سر ما میارن . بطور مثال همینجا در آلمان با وجود انتخابات آزاد و دموکراسی باز در طی سال دولت بهر نحوی مردم رو میچاپه و هر کاری که میخواد میکنه و مردم هم بالاجبار قبول میکنند و میگذرونند. ولی من مخالف جنگ هستم و امیدوارم که بشه از راههای دیگری این مشکل رو حل کرد ولی چه راهی واقعا نمیدونم . سبز باشی.




وقتی یه آدم زورگو و یه آدم زپرتی ولی پر مدعا به هم میرسن نتیجش اینه که صورت اون آدم زپرتی خونی میشه و آدم زورگو هم زورگوتر. آقایون فرنگی خودشون دارن(خوبشم دارن) و میگن شما نداشته باشین ما هم که شکر خدا نه زبون خوش حالیمونه نه زبون زور. نه میدونیم سیاست چیه و نه ...

با وجود همه این حرفها وضع فعلی آمریکا بهش اجازه وارد شدن توی یه جنگ دیگه را نمیده.(جنگ افغانستان خیلی موفقیت آمیز بود و برای همین جنگ عراق شروع شد ولی جنگ عراق به افتضاحی ویتنام شده) ولی کاری که ممکنه بکنن تحریمهای شدیده که اون منا میترسونه. درست مثل عراق که ۱۲ سال تحریم شدید داشت و از بی دارویی و بی غذایی مدرمش به عذاب بودن. ولی اگه تحریم هم بشیم به دلیل اینکه یه سطحی از دموکراسی تو کشور داریم شاید مردم بتونن رییس جمهور و تیمش را عوض کنن و یه تیم عاقلتر بیارن سر کار که تحریمها از بین بره.




تو راه حلی به نظرت میرسه هاله جون ؟ من که هیچی به فکرم نمیرسه با شرایط و آدمهای موجود !




همه فقط حرف میزنن هاله جون. شما میگی با این جمعیت اقلیت چیکار کنیم؟ اینجا همه مث شتر مرغ سرشونو کردن زیر زمین. نمیخوان ببینن و باور کنن که داره چه اتفاقی می افته. از همون زیر زمین فقط "شعار" میدن. با این جماعت تو میگی چه کنیم؟ جماعت خواب ...




سلام . ..میگویند ما حقمان هست به انرژی هسته ای دست بیاییم و حتما حق نوادگان و نبیرگان و ندیدگان ما هست با آشغالهای اتمی زندگی کنند ....راه هست اما کی حاظره مایعه بگذارد!!!! : اعتصاب عمومی و جهان تا پرچیدن هرگونه سلاح کشتار دسته جمعی و بستن تمامی نیروگاه های اتمی!!!!




هاله عزیز
از غم هجر مکن ناله و فریاد که من زده ام فالی و فریادرسی می اید
شاید فریادرس شما (و ما) هم اتفاقاْ بسازو بفروش شارلاتانی بنام رفسنجانی باشد (شاخ در نیارید!).بنا بر اطلاعات موثق رهبر (اسمشو مبر) فعلی در اینده نزدیکی در اثر سرطان پروستات به رهبر قبلی خواهد پیوست و جناب رفسنجانی که اخیراْ از درجه ی حجت الاسلام به ایت الله ارتقا پیدا کرده و سخت مشغول نوشتن توضیح المسائل (!!) گردیده تا از دیگران عقب نماند از الان خود را برای بدست گرفتن مقام معظم رهبری ج.ا. اماده کرده است.(توجه کنید که اخیراْ در نماز جمعه رفسنجانی یک ردیف جلو تر از دیگر سران مملکت پشت سر اسمشو مبر نماز میگزارد).در چنین صورتی رفسنجانی تنها کسی خواهد بود که بتواند به این قاطر چموش افسار بزند و جهانی را از جفتک پرانیهای او نجات دهد.
پیشنهاد میکنم در حال حاظر بجای هر کنشی تنها برای سلامتی حضرت ایت الله العظمی رفسنجانی دعا کنید.




هاله عزیزم:

مرسی از این پست امروزت... واقعا حرف دلم رو نوشتی... با اجازه لینک گذاشتم...

با مهر،

شیما




ما یه تیمارستانی داریم که داریم از ویلاگنویسای خل وضع ثبت نام میکنه.اگه خواستید خودتون رو به بخش پذیرش معرفی کنید...




با سلام...از دوستی که گفتند مردم گله گله رفتند به احمدی نژاد رای دادند ممنونم به خاطر توصیف زیبایشان.اساسا در نظر شخص هاله خانم اسراییل می تواند دارای زراد خانه ها و بمب های اتمی باشد چون می خواهد در راه صلح خرجش کند ولی ما نه.جهت شخص صاحب وبلاگ و دوستانش باید عرض کنم که همین حالا هم ایران دارای بمب اتمی است که البته ده سال پیش از روسیه خریداری کرده و این انرژی اتمی هم همش بهانه س.و اعتراف بسیار زیبای نیوز ویک که نیروهای اطلاعاتی ایران به مراتب از سیا قوی ترند و فقط همینو بدونیم که بابت هر شماره یه سیمکارت مصرف می گردد.
در پایان شما و دوستانت می تونید همانجایی که هستید برای خودتان از این اراجیف ببافین.همین طوریش هم ایران دارد با ان گله هایش منفجر می شود . شایسته نیست که دسته های خوک هم بهشان اضافه شود.




با نهایت تاسف باید بگم تا اونجایی که من اطلاع دارم درصدی از مردم داخل ایران که متاسفانه کم هم نیستند طرز تفکرشان مشابه کامنت شماره سه است (البته نمیدونم این علی اقا واقعا اینجور فکر میکنه یا کنایه زده ؟! ) بقیه هم که تفکری غیر از این دارن یکجورایی از این داستانها سر خورده شدن و منفعلن هر کس فکر زندگی و بهتر بگم بدبختی خودشه و بقولی هر کس کلاه خودشو گرفته که باد نبره ! حکومت هم با بحران سازی ملت رو به مرگ گرفته که به تب راضی بشن ! تو این شرایط چه باید کرد ؟؟؟




سلام خانمی:"چه باید کرد؟" سئوال بسیارخوبیست...! که در عین حال تجزیه و تحلیل گسترده ای را از جنبه های مختلف می طلبد....ولی قبل از آن...(شاید به مذاق برخی تلخ باشد) تعداد اظهارنظرکنندگان این مطلب ، می تواند نمایانگر میزان علاقمندی بخشی از "ما " نسبت به آینده کشور باشد!
جریان دستیابی ایران به تکنولوژی اتمی از منظرهای گوناگون قابل بررسی بوده و اینکه داشتن چنین تکنولوژی "حق مسلم(؟!)" ما هست یا نه ،باز بحث خاص خود را دارد.
اما تهدیدی که امروزه متوجه ملت ایران است به اعتقاد من مجموعه ای از کنشها و واکنشهائی است که دولتیان ایران و جهان غرب ،دست در دست هم ،کشور را بدان سو سوق میدهند.
بهرحال اینک صحبت از خطر اتمی ایران و نوع رفتار دنیا با این مقوله در میان است.یک طرف ایران با سردمدارانی که دم از "حق مسلم دستیابی به این فن آوری" میزنند و طرف دیگر دنیائی که در انتخاب میان تداوم روابط تجاری و پروژه خاورمیانه بزرگ بسرکردگی آمریکا سردرگم مانده.
گمان میکنم اگر به موازنات سیاسی و....در مقیاس جهانی نگاهی مختصر داشته باشیم،میزان احتمال بروز جنگ بیشتر برایمان روشن خواهد شد:
۱-اسرائیل دیدگاهی کاملآ امنیتی بقضیه دارد و بهیچ عنوان وجود ایرانی اتمی که در عین حال مجهز به موشکهای دور برد نیز هست ،برایش قابل تحمل نبوده و بنابرین گزینه مقابله نظامی با ایران برایش دور از ذهن نیست.ازینرو تمام توان خود ،اعم از لابیهای تحت نفوذ و همچنین مطبوعات و از همه مهمتر سرمایه درگردش یهودیان جهان که به نظام اقتصادی جهان سمت و سو میدهند، را بکار خواهد گرفت تا در صورت اقتضا از گزینه نظامی استفاده کند.
۲-آمریکا در راستای پیشبرد پروژه خاورمیانه بزرگ،که اسرائیل جایگاه خاصی در این پکیج دارد ،توسل به قوه قهریه برای مقابله با ایران را حداقل ظرف مدتی کوتاه در برنامه کاری خود ندارد.البته شاید تحت تأثیر عناصری از قبیل فشار لابیهای اسرائیلی و برخی محافل محافظه کار با حمله ای جراحی وار به مراکز اتمی موافقت نماید ولی در کل آنهم تحت شرایط کنونی که از سوی افکار عمومی در داخل و خارج از آمریکا و همچنین اپوزیسیون، بدلیل اشتباهاتی که در عراق مرتکب شده شدیدآ مورد موأخذه قرار گرفته است؛موافق جنگ در مقطع کنونی نیست.خاصه اینکه هزینه گزاف این مقابله مفروض هم مزید دیگری بر علت است.
۳-انگلیس که سیاستهای خاورمیانه ای آمریکا را سازماندهی میکند برای همگام نمودن دو کشور دیگر عضو ترویکا (آلمان و فرانسه) ، که از شرکای قدر اقتصادی ایران محسوب میشوند ،جانب احتیاط را رها نکرده و فعلآ بر حل مسئله از راههای دیپلماتیک تمایل نشان میدهد.از دیگر سو او هم بمانند آمریکا در اثر اطلاعات کذب ارگانهای امنیتی و برملا شدن این اکاذیب نزد افکار عمومی در خصوص عراق، در موقعیتی متزلزل برای چگونگی اقناع شرکای اروپائی و مردم خود قرار دارد.
۴-ایران با آگاهی از شکننده گی توافقات اروپائيان و عدم وجود اجماع جهانی در خصوص حمله نظامی در موقعیت فعلی ، و اهداء انواع موقعیتهای اقتصادی در طبق زرین و همچنین با ملی کردن این مسئله از سوئی و با علم بر مشکلات عدیده آمریکا و انگلیس در مورد عراق از طرف دیگر ، چنین حمله ای را فعلآ محتمل نمیداند.علی الخصوص که روسیه و چین هم هنوز موضعی قاطع مبنی بر منع ایران از فرآوری اورانیوم ، اتخاذ ننموده اند.در ضمن نباید استفاده از سلاح نفت توسط ایران را هم در تمامی این موازنات از نظر دور داشت.

در تحلیل نهائی من معتقدم هرچند در آینده ای نزدیک شاید حمله ای نظامی ایران را تهدید نکند ولی در صورت تداوم تاخت و تاز سران ج.ا و بلندپروازیهای آنان در خصوص مسائل اتمی و همچنین صدور انقلاب اسلامی بجهان و .... ؛ بمحض تغییر اوضاع نظام بین الملل و خروج امریکا از باتلاق عراق، حمله نظامی به ایران در دستور کار قرار خواهد گرفت.لذا پاسخ به پرسش "چه باید کرد؟" نهفته در پاسخ به این سوالات است که : چه کسی باید فردای ما را تعیین نماید؟ ما مردم....؟ رژیم ج.ا که مردم را عدد (۰) تلقی میکند...؟ آمریکای مجبور به تاراج....؟ اسرائیلی که دغدغه مشروعیت و موجودیت دارد و از ارتکاب هر جنایتی ابائی ندارد ....؟ باید بطور صریح پاسخ این پرسشها در سریعترین زمان ممکن مشخص شود.تا تکلیفمان روشن شود.
فراموش نکنیم که آینده گان در مورد کنش امروز ما قضاوت خواهند نمود.
تا بعد.....




اگه قراره اقدامی صورت بگیره هاله جان بهتره ایران تحریم بشه تا حداقل فشارهایی که بهمون وارد می کنند باعث بشه این مردم که انگار به خواب اصحاب کهف رفتند از جا بلند شوند و به این نظام اعتراض کنند والا با جنگی که مسلما به دنبال اون بحث استقلال قومیت های مختلف و تسویه حسابهای آنچنانی و ...رام میفته هیچ کاری نمیشه برای این کشور کرد.




اینقدر نترس. الآن آمریکا در وضعیتی نیست که بحران جدیدی رو شروع بکنه. ایرانیها اینرو فهمیدند که هر تکون کوچک به وضع فعلی به قیمت نفت و اقتصاد آمریکا و اروپا لطمه میزنه. با چین قرارداد طولانی نفتی بسته و روسیه رو هم که در قراردادهای اتمی مشارکت داده. به این ترتیب احتمال اجماع بین المللی علیه ایران کمه. فقط باید باهوش باشند و کماکان شفاف عمل کنند.

------ پاسخ ------

علی جان، مشکل چیز دیگری‌ست. همین که چین و شوروی حاضر به اجماع نیستند احتمال حمله‌ی آمریکا رو بیش‌تر می‌کنه. اتفاقا" به نظر من اگر بنا به راه‌حل باشه یک راه‌حل بین‌المللی (ولو تحریم) به‌تر از این هست که بوش افسار گسسته مثل عراق به تنهائی وارد عمل بشه. فقط امیدوارم که این‌طور نشه.

پ.ن. ضمنا" حمله‌ی آمریکا به عراق بعد از افغانستان هم غیر عقلائی به نظر می‌رسید ولی این‌کار رو کردند. مسئله اینه: ضرر حمله به ایران برای آمریکا بیشتر از ضرر حمله نکردن هست یا نیست؟ اینا می‌خوان سنگ‌شون رو تو منطقه حق بکنن. من یه چیز رو می‌بینم و اون اینه که اسرائیل با ایران درگیر بشه و بعد از آمریکا کمک بخواد، آمریکا هم حضورش رو این‌ مدلی توجیه بکنه که بعله ... دوستان ما ازمون کمک خواستن (مثل قضیه‌ی ویتنام - که البته در دراز‌مدت مثل نشیمن‌گز افتاد به جون‌ خودشون!)




البته من با جنگ مخالفم ها! اما باید در مقابل خطر احتمالی آمادگی داشته باشیم!




والا من دقیقا نفهمیدم منظورتو! اما به نظر من ما حقمونه که به انرزی هسته ای دست پیدا کنیم! حتی اگه بخواهند باهاش بمب اتم بسازند! مگر نه اینکه در مقابل گرگ باید مثه خودش رفتار کرد؟! اگر آمریکا بمب هسته ای داره ما هم باید داشته باشیم. تکبیر!




واقعا هاله جون چه باید کرد؟ منم مخالف هر نوع جنگ و سرو صدا هستم چون دودش فقط تو چشم مردم میره . آمریکا و اسراییل که به نفتشون میرسن . حکومت هم که چیزیش نمیشه . چند روزه همش فکر میکنم به جای غر زدن واقعا باید دنبال راه حل بود . یه راه حل بی خطر یا کم خطر برای ملت . اما راستشو بخوای نا امیدم . همین وبلاگستان کوچولوی خودمونو ببین . سر مسایل پیش پا افتاده چجوری میافتیم به جون هم ؟ شایذ بهتر باشه بقیه برامون تصمیم بگیرن . من فکر میکنم اکثریت عوام مردم (صد البته نه همه ) هنوز به اون فرهنگی که خودمون برای خودمون تصمیم بپیریم نرسیدیم . باور کن من زمان انتخابات ایران بودم . مردم نادان گله گله میرفتن به احمدی نژاد رای میدادن . این آمار ۱۷ میلیون و ۲۰ میلیونی که دولت میگه به خدا دروغ نیست . احمدی نژاد منتخب مردم ایرانه . هنوز گرسنگی و تظاهر به گدا بازی و پاپتی بودن برای این ملت ارجحیت داره به تروتمیز و فرهیخته بودن . بدیش اینه که ترو خشک همه با هم میسوزن . . .




هاله عزیز من هم همش فکر میکنم واقعن چه راهی برای مردم هست تا از این وضعیت نجات پیدا کنند.
امیدوارم دوستان طرفدار انتخاب نگن اگه به معین رای داده بودید فلان و بهمان. چون من مطمینم از دست گروه اصلاح طلب هم کاری بر نمیومد.